فيلم سرشار از شات هاي زيبا و چشم نوازي است كه ايرانگردي آدم را تحريك مي كند. حاتمي كيا يك پرسش ساده را مطرح مي كند: آيا جنگ خاتمه يافته است؟ با چنين دست مايه اي داستان و مجموعه اي از روابط و شخصيت ها شكل گرفت كه نامش گذاشت به نام پدر.
دختري در كاوش باستان شناسي از تپه اي باستاني بر روي مين-ي مي رود كه پدر در روزهاي جنگ براي دفاع در زمين كار گذاشت و بعد از جنگ براي پاكسازي آن نرفت....
سكانسي كه پدر مي فهمد دختر بر روي ميني رفته كه خود در زمين كار گذاشته به نظرم ديالوگ ها كوتاه و منقطع است مي شد پيام ها و حرف هاي بيشتري زد. يعني پدري كه خود را مسئول اين اتفاق مي داند قاعدتا مي بايد حرف هاي جدي تر و زيادتري داشته باشد.
اما سكانس پاياني فيلم هم خيلي هوسمندانه بود. هنگامي كه پدر به عرصه جنگ بر مي گردد و هواپيماهاي جنگنده ايراني از بالاي سر او به مسير نه چندان نا معلوم حركت مي كنند.
به هر حال هر چقدر جنگ تلخ است دفاع شيرين است...
به نام جنگ؛ به نام دفاع
۲. از ۸ صبح امروز آتش بس در مناقشه حزب الله - اسرائيل و به عبارت بهتر لبنان-اسراييل آغاز شد هر چند كه جانوران اسراييلي تا آخرين دقايق موج آتش خود را بر سر مردم لبنان افكندند اما چيزي به دست نياوردند هر چند كه در ۲ روز پاياني مقداري از خاك لبنان را اشغال كردند كه حداقل چيزي براي مذاكره داشته باشند.
جنگ مفهومي است كه همه ما به خوبي آن را مي شناسيم و به تلخي هايش آشناييم اما در كنار اين تلخي شيريني ديگري نيز وجود دارد؛ دفاع.
تنها چيزي كه مي تواند از تلخي جنگ بكاهد دفاع و دفاع جانانه است و اين شايد تنها نكته اي باشد كه مردم لبنان را در آن فشار بي حد و مرز جنگ زنده و سرفراز نگه داشت.
دفاعي كه به قول سيدحسن نصرالله پيروزي اش براي ملت عرب است و باختش براي لبنان و شيعيان.
براستي خاورميانه خواستگاه تغيير و تحولات سال هاي آغازين هزاره سوم است تغييراتي كه آمريكا از يك سو و ايران از سوي ديگر سعي در چرخش آنها به طرف خود دارند. در اين ميان ساير قدرت ها مانند اروپايي ها، روس ها و چيني ها نيز سعي دارند با گرفتن امتيازات از دو طرف معادله، از اين تغييرات استفاده ببرند.
۳. اعتماد امام به جوانان
اجازهنامه
زمان: 1360 ه ش. /1401 ه. ق.
مكان: تهران، جماران
موضوع: اجازه در امور حسبيه و شرعيه
مخاطب: سيدحسن نصرالله ـ لبنان
بسمالله الرحمن الرحيم
الحمدالله ربالعالمين، والصلوة والسلام علي محمد و آله الطاهرين، ولعنة الله علي اعدائهم اجمعين.
و بعد، جناب حجتالاسلام آقاي حاج سيدحسن نصرالله ـ دامت افاضاته ـ از طرف اينجانب مجازند در تصدي امور حسبيه و اخذ وجوه شرعيه و مصرف مظالم عباد و ذكوات و كفّارات را در مصارف مقررة شرعيه؛ و در مورد سهمين مباركين نيز مجازند در اخذ و صرف آن در مخارج خودشان به نحو اقتصاد؛ و در مورد مازاد بر مخارج نيز مجازند نصف آن را در مخارج سادات عظام ـ كثرالله امثالهم ـ و ترويج شريعت مقدسه صرف نموده و نصف ديگر را ارسال دارند.
«و اوصيه ـ ايّدهالله تعالي ـ بما اوصي به السلف الصالح من ملازمة التقوي و التجنب عن الهوي و التمسك بعروة الاحتياط في امور الدين و الدنيا؛ و ان لاينساني من صالح دعواته»؛ والسلام عليه و علي اخوانناالمؤمنين و رحمةالله و بركاته.
روحالله الموسوي الخميني
